20.09.2024 МНС інфармуе
Палы сухой расліннасці пагражаюць вялікімі эканамічнымі і біялагічнымі стратамі. У народзе трывала ўмацаваўся міф аб спрыяльным уздзеянні выпальванняў на навакольнае асяроддзе: такім чынам можна хутка навесці парадак на ўчастку і паскорыць рост маладой травы. Але гэта зусім ня так.
Па-першае, палы знішчаюць біяразнастайнасць і глебавую ўрадлівасць, парушаюць натуральную прыродную раўнавагу і спрыяюць распаўсюджванню хвароб і шкоднікаў раслін.
Па-другое, у агні гінуць насенне кветкавых раслін, пустазелле ж наадварот, маючы магутныя карэнішчы, выжываюць і павялічваюць сваю колькасць. Такім чынам замест квітнеючага разнатраўя з'яўляецца быльнік пусткі.
Па-трэцяе, з прыходам вясны прачынаюцца казуркі. Пры пажары сухой расліннасці гінуць практычна ўся жывёла і казуркі, якія жывуць у траве ці на паверхні глебы. Нехта згарае, нехта задыхаецца ў дыме.
Па-чацвёртае, пры пажарах вылучаецца вялікая колькасць атрутнага дыму ў атмасферу, а спадарожная палам практыка спальвання смецця, у прыватнасці, хлорсодержащего пластыка з'яўляецца прамой крыніцай траплення ў паветра небяспечных стойкіх арганічных забруджвальнікаў. Гэтыя рэчывы валодаюць надзвычай высокай таксічнасцю і ўздзейнічаюць на імунную сістэму чалавека. Асабліва гэта небяспечна для здароўя дзяцей. Таксама нямала прыкладаў, калі нядбайна ці наўмысна кінутая ў сухую траву запаленая запалка заканчвалася пажарам і прыводзіла да гібелі людзей.
